1. Kızım Evlenmeyince Bana Kaldı


    Tarih: 27.03.2020, Kategoriler: Ensest Yazar: Anonim, Kaynak: k63.org

    Merhaba. Adım Fehmi, 51 yaşındayım. Gençken, 18 yaşımdayken evlendim. Balıkesir’de yaşıyorduk ancak ailem biraz gelenekçi olduğu için bende onlar gibi yetiştim. Geleneklerimize bağlı birisiyim. Evliliğimizin ikinci yılında eşimle çocuk yapmak istedik ve bir süre sonra mutlu haberi aldık. Eşim hamileydi. Doğuma yakın erkek çocuk olduğunu öğrendik. İmkanlar kısıtlı olduğu için hem de biraz zaman bulamamaktan doğru düzgün kontrolle felan uğraşmadık. Açıkçası bende kadın doktor olmadıkça götürmek istemiyordum eşimi. Bir şekilde zaman geçti ve oğlum Erdal doğdu.
    
    Aradan 6-7 yıl geçtikten sonra ortanca çocuğumuz, kızım Seda doğdu. Ben hep bir kız çocuğu isterdim. O yüzden Seda’nın üstüne ilk kızım olduğu için çok düştüm. Erdal’dan daha fazla dikkat ediyordum ona. Seda’nın doğumundan 4 yıl geçtikten sonra eşimle bir çocuk daha yapma kararı aldık. En küçük kızımız Ahsen dünyaya geldi.
    
    Ben bir deri atölyesinde çalışıyordum. Kazandığım para hiç fena değildi. Ailemi rahatça geçindiriyordum. Okul okumamıştım zaten küçüklüğümden beri hep çalışmıştım. İlkokula gitmiştim sadece. Onun da boş zamanlarında ayakkabıcıya gider çalışırdım. Arada tornacıda çıraklık yapardım. Küçüklüğümden beri çalıştığımdan elimden pek çok iş gelirdi. Oğlum Erdal için de aynı şeyleri düşünüyordum ancak zaman değiştikçe onun benim gibi olmaması, okuması daha doğru olur diye düşündüm. Balıkesir’de küçük bir mahalle okuluna oğlumu kaydettirdim. Oğlum için her şey yolundaydı ama kızlarım için aynısını ...
    ... düşünmüyordum. Okula gitmelerini istemiyordum. Yine de ilkokula gönderme kararı aldım.
    
    Kızım Seda, yaşı geldiği gibi Erdal ile aynı okula gitmeye başladı. Aynı şekilde Ahsen’de yaşı geldiği gibi aynı okula gitti. Hepsi okullarını bitirdiler, çok mutluydum. Ancak eşimle artık eskisi gibi değildik. Yaşlanıyorduk artık. Eşim hastalıklarla mücadele ediyordu. Cinsel hayatımız kalmamıştı. Benim için pek önemli değildi bu. Önemli olan eşimin sağlığı diye bakıyordum konuya. Ancak hayatımda bir şeyler değişecekti.
    
    Ben ani bir kararla İstanbul’a gitme kararı aldım. Hem de kızlarım okuyacaka orada okusun, laf çıkmasın istiyordum. İstanbul’a gittim ve inşaatlara çalışmaya başladım. O zamanlar Ümraniye semti bugün olduğu kadar iyi değildi, köy gibiydi. Oradan küçük bir ev aldım ve oraya yerleştik. Çocukları biraz uzakta ancak güzel olan bir okula yazdırdım. Bende hem inşaatlarda çalışıyordum hemde boş günlerimde sahile gidip balık tutuyor, ailemize ziyafet çekiyordum.
    
    Yaşamımız böyle devam etti. Oğlum liseyi bitirdikten sonra üniversite okumak istemedi. Bir elektrikçiye girdi ve çalışmaya başladı. Zanaat öğrendiği için mutluydum açıkçası. Birkaç yıla kendi dükkanını açtı, kazancını iyice katladı. Ben artık çalışmamaya başladım. Sadece gidip hobim olduğu için balık tutuyordum, eski günlerdeki gibi.
    
    Eşim ne yazık ki 43 yaşındayken hayatını kaybetti. Ben çok üzülmüştüm bu kadar erken vefatına. Çocuklarıma daha çok bakmak sorumluluğu hissettim. Hepsiyle özel ilgilenmeye başladım. Kızlarım ...
«1234...7»